บทที่ 38 ความทรงจำที่ขาดหาย

เช้าวันรุ่งขึ้น

ตื่นเช้ามาปิ่นกานต์ได้อ่านโน้ตของอีธานที่วางไว้โต๊ะข้างหัวเตียงว่า

‘วันนี้ผมกลับดึก คุณกินข้าวและเข้านอนก่อนได้เลย’

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าแม้จะเป็นข้อความสั้นๆ จากเขา

หญิงสาวเดินลงมาชั้นล่าง รับประทานอาหารเช้าและออกไปซื้อของใช้ส่วนตัวข้างนอก

ปิ่นกานต์ใช้เวลาการอยู่คนเดียว พยาย...